Glans of mat

Opnieuw een nieuwe baansoort! Dit keer een Glanskop. In de hand is een Glanskop van een Matkop te onderscheiden door het lengteverschil te meten tussen de kortste en de langste staartveren. Is het verschil korter dan 4 mm., dan is het een Glanskop. Betreft het verschil meer dan 5 mm., dan is het een Matkop.

amputatie

Na de ervaring van gisteren vandaag opnieuw geprobeerd om het whooshnetje te gebruiken. Aan het taalgebruik is al te merken dat er weinig van terecht is gekomen. Soms zaten er wel vogels op het slag, maar als je dan te lang twijfelt omdat er nog meerdere in ‘het hout’ zitten, vang je uiteindelijk niets. Wat wel ving was het klapnetje dat ik om een pindanetje heen had gefabriceerd (naar het idee van mijn collega uit Neede). Daar kon ik in de loop van de middag vijf verse Pimpelmezen mee vangen. Eén van die vijf joeg me nog de schrik om het lijf, omdat hij slechts één poot bleek te hebben. Het zal toch niet dat ik dat met mijn klapnetje op mijn geweten heb?  Het bleek echter een oude amputatie te betreffen. Als ik de foto van dichtbij bekijk, dan lijkt het erop alsof het kniegewricht afgeklemd is geweest met een paardenhaar of iets dergelijks, waarna de amputatie heeft plaatsgevonden. Dat de vogel in kwestie er desondanks “goed mee uit de voeten kon”, bewees zijn conditie. Met een gewicht van 12,2 gram behoorde hij tot de zwaargewichten.

Op slag

Groenlingen op slag! Eindelijk, de Groenlingen komen aan de grond. Sinds tijden weer eens het whooshnetje kunnen gebruiken. Van de vier Groenlingen bleken er twee al eerder door mij geringd te zijn, en wel beide op Koninginnedag (30-04-2013). In de tussentijd heb ik ze niet gezien.

Turks

Ondanks de tamelijk slechte weersverwachting voor vandaag (althans om te vangen, want teveel wind) toch maar de netten opengeschoven om aan de maandelijkse verplichting voor het Ringmus-project te kunnen voldoen. Voor mijn gevoel was het vrij tam vandaag, maar ik eindigde toch met 30 vogels, mede dankzij de Groenlingen. Van de 11 die er met regelmaat in de tuin zaten kon ik er verspreid over de ochtend toch een zestal van vangen en ringen. Allemaal waren ze ongeringd en je kon duidelijk zien dat ze van ver kwamen.  Ze hadden allemaal ingevallen vliegspieren en rimpelbuikjes. Ik snap nu waarom ze zo gek zijn op die voederautomaten met zonnebloempitten. De laatste vogel die ik ving vandaag was opnieuw een bijzondere. Een Turkse Tortel dit keer. Tot op heden heb ik die eigenlijk alleen maar gevangen in het slagnet, maar deze lag mooi in het mistnet op me te wachten. In deze tijd van het jaar kon ik hem/haar niet op leeftijd brengen, en ook het geslacht was voor mij niet goed te bepalen. Op basis van het (minieme) verenkleedverschil dacht ik aan een man, echter de vleugelmaat sprak dit weer tegen. Uiteindelijk heb ik hem/haar maar geslachtloos ingevoerd in Griel. Wat hebben die Turkse Tortels trouwens waanzinnig mooie bloedrode ogen. Ik heb nog geprobeerd om die kleur ‘te pakken te krijgen’ met mijn fototoestel, maar dat is helaas niet helemaal gelukt. Griel is overigens na een lange week afwezigheid weer ‘in de lucht’, dus ik kon de geringde Pimpelmees van vorige week invoeren. Deze bleek in oktober 2012 gevangen en geringd te zijn door mijn collega Cees Breek aan de Oostvaardersdijk, hemelsbreed 85 kilometer bij mij vandaan. Toch erg leuk.

Zwarte Vrouw

Op Schiermonnikoog zijn ze de laatste weken met regelmaat gevangen (zie het dagverslag op www.vogelringschier.nl). Hier had ik ze nog nooit gezien, tot afgelopen zaterdag dan. Een vrouw Merel die bijna compleet zwart is. Slechts aan de keelstrepen was te herleiden dat het een vrouw betrof, anders zou je zweren dat het een mannetje was. Deze dag was sowieso leuk, omdat de Groenlingen weer terug blijken te zijn. Ik blijf het leuke vogels vinden en had het genoegen om er drie te vangen met het mistnet. Toen ik het mistnet wilde opruimen hing er nog een Pimpelmees in. Totaal niet bijzonder, maar wel bijzonder was dat deze al eerder geringd was. En niet door mij,maar door wie dan wel? En waar komt deze vogel vandaan? Normaliter raadpleeg je dan als ringer de applicatie Griel (www.griel.nl), maar deze applicatie was het gehele weekend uit de lucht. Grrrr. Wat is het lastig om geduld op te brengen. :-).

Nieuwe baansoort

Op Ringersnet (een e-mailnieuwsgroep voor vogelringers) had het al eens gestaan. Zwarte Mezen reageren heel sterk op geluid. En dat klopt dus. Slechts zelden gebruik ik geluid, maar vandaag was dus de uitzondering. Nadat ik eerst commentaar had gekregen op het Koolmezengeluid (dat vonden mijn gezinsleden te hard staan) heb ik het zachtere geluid van een Zwarte Mees opgezet. Niet dat ik daar nu van die hoog gespannen verwachtingen bij had. Immers de laatste (en enigste) keer dat ik een Zwarte Mees in de tuin had gezien was alweer enige maanden geleden. Maar verdraaid. Na een kwartiertje geluid hing hij dan toch in het net. Deze Zwarte Mees is de 27e soort die ik sinds 2010 in mijn tuintje heb gevangen en betrof de 2.909ste vogel.

De reeks doorbroken

Vandaag tijdens een dagje thuiswerken toch maar een netje opengeschoven om te kijken of er nog wat buitenlandse Koolmezen waren te verschalken. Van de 24 gevangen Koolmezen bleken er drie al eerder geringd te zijn. Echter: alle drie door mijzelf. Tot vandaag waren alle (vijf) vreemde terugmeldingen afkomstig uit het buitenland. Vandaag zat er opnieuw een vreemde terugmelding in het net. Helaas geen buitenlandse (dus de magische reeks is doorbroken), maar toch wel een hele leuke. Deze vreemde terugmelding betrof een Sperwer, die toch ook weer niet helemaal vreemd voor mij was. Ik had deze Sperwer namelijk in 2010 ook al eens in handen gehad, toen hij in de Groote Scheere als pull werd geringd door mijn collega.